Իմ ուսուցիչը My teacher

 Ամեն մարդ իր կյանքում ունենում է լավ ուսուցիչներ։Իմ ամենալավ ուսուցիչը,որն ինձ դաստիարակել է երբեմն շատ սիրելով,երբն ցավոտ ապտակներ հասցնելով,ամենալավ ու կարևոր խրատներով,դա իմ ԿՅԱՆՔՆ է,

Every person has good teachers in their life. My best teacher, who raised me sometimes with great love, sometimes by delivering painful slaps, with the best and most important advice, that is my LIFE,

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Փոքրիկ աղջկա ու Մոր պայքարը The struggle between a little girl and her motherպայքարը.

Ծնունդ և մանկության օրեր Birthdays and childhood days Նա իրենց ընտանիքի երրորդ երեխան էր։ Մինչև նրա ծնվելը, մայրը արդեն ուներ երկու երեխա` տղա ու աղջիկ։Մինչև նրա ծնվելը` մահացավ հայրական կողմի պապիկը։ Լավ, բարի մարդ էր պապիկը։Մայրիկը շատ էր հարգում ու հարազատ հոր նման ընդունում պապիկին։Բայց սրտի կաթվածը նրան տարավ մի ակնթարթում։ Տունը ողբով լցվեց,հատկապես Մայրը շատ ծանր տարավ այդ վիշտը։ Մի քանի ամիս անց լույս աշխարհ եկավ նա՝ փոքրիկ աղջիկը, խեղճ, հիվանդ, անչափ թույլ ու տկար։Մայրը նրան տվեց յուրահատուկ անուն,յորահատուկ ծաղկի բույրով,նրան անվանելով Ժասմին։ She was the third child in their family. Before her birth, her mother already had two children, a boy and a girl. Before she was born, her paternal grandfather passed away. Her grandfather was a good, kind man. Her mother respected and accepted her grandfather like her own father. But a heart attack took him in an instant. The house was filled with mourning, especially her Mother took that grief very hard. A few months later, she, the ...
Read more

Երբ սերը չդիմացավ բացակայությանը💔Когда любовь не выдержала отсутствия💔When love could not stand the absence💔

  Դպրոցական տարիներից նրանք սկսեցին սիրել իրար։ Աղջիկը մի քանի տարով փոքր էր, բայց դա միայն ավելի էր գեղեցկացնում նրանց պարզ ու մաքուր սերը։ Աննան սովորում էր գերազանց։ Աննան ոչ միայն դասարանի, այլև ամբողջ դպրոցի հպարտությունն էր։ — Դու ինձ սիրում ես, բայց ինչո՞ւ, — մի օր հարցրեց նա Արամին։ Նրանք արդեն 10-րդ դասարանում էին սովորում և վաղուց էին հանդիպում։ — Իսկ ինչո՞ւ ես հենց այս պահին դա հարցնում, — զարմացած ասաց Արամը՝ գրատախտակից կավիճը պոկելով։ Աննան ամոթխած գլուխը կախեց։ — Ես քեզ սիրում եմ… ամեն ինչի համար։ Այնքան շատ պատճառներ կան, որ լեզուս կախ է ընկնում թվարկելիս։ Արամը քաշեց աթոռը, մոտեցավ սեղանին, բռնեց Աննայի ձեռքը և նայեց ուղիղ աչքերի մեջ։ Մի պահ սուզվեց այդ կապույտ երկնքի մեջ, հետո, մտքերը հավաքելով, ասաց․ — Ես չեմ հասկանում, թե ինչպես եմ այսքան ժամանակ ապրել առանց քեզ։ Թեթև ժպտաց ու նորից խորասուզվեց Աննայի ծով աչքերի մեջ, որոնք կարծես կլանում ու խորտակում էին երիտասարդ տղային։ — Արա՛մ… ա՛խ Արամ, — շշնջաց Աննան, — մի՞թե ես կկարողանամ ապրել առանց քեզ թեկուզ մեկ վայրկյա...
Read more

Շարունակություն Երբ սերը չդիմացավ բացակայությանը💔Когда любовь не выдержала отсутствия💔When love could not stand the absence💔

 Նշանադրությունից ամիսներ անց, ինչպես խոստացել էր Արամը, նրանք ամուսնացան։ Աննան հարսի շոր չհագավ․ նրանք շատ համեստ արարողություն արեցին, որից հետո մեկնեցին մեղրամսի։ Այդ օրերը լցված էին գեղեցիկ ու հաճելի պահերով։ Մի ամբողջ ամիս նրանք վայելեցին իրենց սերը՝ օր օրի կապվելով միմյանց հետ ավելի ու ավելի ամուր թելերով, այնպես, որ թվում էր՝ նրանց բաժանելն այլևս անհնար է։ Սակայն չարաբաստիկ կյանքը այլ բան էր նախատեսել նրանց համար։ Վերադառնալուց որոշ ժամանակ անց հնչեց մի ահավոր, սարսափելի ձայն՝ պատերազմի դաժան ու ահասարսուռ ձայնը։ Երկրագունդը կարծես շուռ եկավ, աշխարհը մթնեց, ամեն ինչ խավարեց։ Արամը, իր բազմաթիվ ընկերների հետ, պիտի գնար մարտադաշտ։ Պիտի հասներ իր զինվոր ընկերներին։ Նա նոր էր ավարտել ծառայությունը և դեռ իր մաշկի վրա զգում էր զինվորի ցավը։ Ժամ առաջ ուզում էր լինել իր նման տղերքի կողքին՝ նրանց, ովքեր արդեն կանգնած էին կրակի մեջ։ Через несколько месяцев после помолвки, как и обещал Арам, они поженились. Анна не надела свадебное платье. у них была очень скромная церемония, после ко...
Read more