Hasmik`s Stories. Իմ Պատմությունները

 Սիրելի ընթերցող, այս պատմությունը գրվել է մեծ ապրումներով և երկար լռությամբ։ Եթե այն ինչ-որ զգացում է արթնացրել Ձեր մեջ, մեծ ուրախությամբ կցանկանայի իմանալ Ձեր կարծիքը։ Նույնիսկ մեկ բառով արձագանքը ինձ համար կարևոր է 🤍 дорогой читатель, эта история была написана с большими чувствами и долгим молчанием. Если это вызвало у вас какое-то чувство, Буду очень рад узнать ваше мнение. Для меня важен даже односложный ответ 🤍 dear reader, this history was written with great feelings and long silence. If it evoked a feeling in you, I would be very happy to know your opinion. Even a one-word response is important to me 🤍

 Նշանադրությունից ամիսներ անց, ինչպես խոստացել էր Արամը, նրանք ամուսնացան։ Աննան հարսի շոր չհագավ․ նրանք շատ համեստ արարողություն արեցին, որից հետո մեկնեցին մեղրամսի։ Այդ օրերը լցված էին գեղեցիկ ու հաճելի պահերով։ Մի ամբողջ ամիս նրանք վայելեցին իրենց սերը՝ օր օրի կապվելով միմյանց հետ ավելի ու ավելի ամուր թելերով, այնպես, որ թվում էր՝ նրանց բաժանելն այլևս անհնար է։ Սակայն չարաբաստիկ կյանքը այլ բան էր նախատեսել նրանց համար։ Վերադառնալուց որոշ ժամանակ անց հնչեց մի ահավոր, սարսափելի ձայն՝ պատերազմի դաժան ու ահասարսուռ ձայնը։ Երկրագունդը կարծես շուռ եկավ, աշխարհը մթնեց, ամեն ինչ խավարեց։ Արամը, իր բազմաթիվ ընկերների հետ, պիտի գնար մարտադաշտ։ Պիտի հասներ իր զինվոր ընկերներին։ Նա նոր էր ավարտել ծառայությունը և դեռ իր մաշկի վրա զգում էր զինվորի ցավը։ Ժամ առաջ ուզում էր լինել իր նման տղերքի կողքին՝ նրանց, ովքեր արդեն կանգնած էին կրակի մեջ։ Через несколько месяцев после помолвки, как и обещал Арам, они поженились. Анна не надела свадебное платье. у них была очень скромная церемония, после ко...

  Դպրոցական տարիներից նրանք սկսեցին սիրել իրար։ Աղջիկը մի քանի տարով փոքր էր, բայց դա միայն ավելի էր գեղեցկացնում նրանց պարզ ու մաքուր սերը։ Աննան սովորում էր գերազանց։ Աննան ոչ միայն դասարանի, այլև ամբողջ դպրոցի հպարտությունն էր։ — Դու ինձ սիրում ես, բայց ինչո՞ւ, — մի օր հարցրեց նա Արամին։ Նրանք արդեն 10-րդ դասարանում էին սովորում և վաղուց էին հանդիպում։ — Իսկ ինչո՞ւ ես հենց այս պահին դա հարցնում, — զարմացած ասաց Արամը՝ գրատախտակից կավիճը պոկելով։ Աննան ամոթխած գլուխը կախեց։ — Ես քեզ սիրում եմ… ամեն ինչի համար։ Այնքան շատ պատճառներ կան, որ լեզուս կախ է ընկնում թվարկելիս։ Արամը քաշեց աթոռը, մոտեցավ սեղանին, բռնեց Աննայի ձեռքը և նայեց ուղիղ աչքերի մեջ։ Մի պահ սուզվեց այդ կապույտ երկնքի մեջ, հետո, մտքերը հավաքելով, ասաց․ — Ես չեմ հասկանում, թե ինչպես եմ այսքան ժամանակ ապրել առանց քեզ։ Թեթև ժպտաց ու նորից խորասուզվեց Աննայի ծով աչքերի մեջ, որոնք կարծես կլանում ու խորտակում էին երիտասարդ տղային։ — Արա՛մ… ա՛խ Արամ, — շշնջաց Աննան, — մի՞թե ես կկարողանամ ապրել առանց քեզ թեկուզ մեկ վայրկյա...

 Չգիտեմ՝ ինչու է այդպես, բայց մինչև երեսուն տարեկանս ես ինձ միշտ զգում էի մանուկ։👧 Անմիտ, պարզ, մի քիչ անհոգ… կարծես աշխարհը դեռ նոր էի սովորում։🌈 Բայց երբ դարձա երեսուն, ինչ-որ բան փոխվեց իմ ներսում🍀։ Ես հասկացա, որ մեծացել եմ։ Որ կյանքս այլ հունով է ընթանում՝ ավելի գիտակցված, ավելի խաղաղ, բայց նաև՝ պատասխանատու։🌟 Ես երկար եմ մտածել՝ ինչն էր այդ փոփոխության պատճառը🤔։Գուցե տարիները, գուցե փորձը, գուցե պարզապես պահը, երբ մարդը այլևս չի փախչում իրենից։💭 Եվ եթե անկեղծ լինեմ, այդ հարցի պատասխանը դեռ չունեմ։ Գուցե հենց այս բլոգն է օգնելու ինձ գտնել այն՝ խոսելով, կիսվելով ու լսելով ուրիշների պատմությունները։🕊 I don't know why, but until I was thirty, I always felt like a child. Mindless, simple, a little carefree... as if I was still learning about the world.🌈 But when I turned thirty, something changed inside me🍀. I realized that I had grown up. That my life was taking a different course: more conscious, more peaceful, but also responsible.🌟 I've wondered for a long time w...

 ՄԱՍ 1 Նրանք դեռ դպրոցական տարիքից համակրում էին միմյանց։ Պատանեկության տարիներին այդ համակրանքը կամաց-կամաց վերածվեց սիրո՝ մաքուր, մանկական, բայց անկեղծ սիրո։ Երբ մեծացան, հասկացան, որ դա պարզապես պատանեկան հույզ չէր․ նրանք իրապես չէին կարող ապրել առանց իրար։ They liked each other since their school days. In their teenage years, that liking slowly turned into love—a pure, childlike, yet sincere love. When they grew up, they realized that it wasn't just a teenage emotion; they truly couldn't live without each other. Նրանց սերը խորն էր, անսահման։Իսկ այդ կրակի բոցը ավելի թեժացավ, երբ երկու կողմի ծնողները դեմ դուրս եկան այդ հարաբերությանը։ Այո, նրանց սպասվում էր դժվար, ցավալի ու դաժան ապագա, բայց նրանք դեռ երիտասարդ էին՝ լի կյանքով ու երազներով։ Երկուսն էլ իրենց տեղն ունեին գտնելու այս աշխարհում։ Their love was deep, boundless. And the flame of that fire grew hotter when the parents on both sides opposed the relationship. Yes, a difficult, painful, and cruel future awaited them, b...

 Ամեն մարդ իր կյանքում ունենում է լավ ուսուցիչներ։Իմ ամենալավ ուսուցիչը,որն ինձ դաստիարակել է երբեմն շատ սիրելով,երբն ցավոտ ապտակներ հասցնելով,ամենալավ ու կարևոր խրատներով,դա իմ ԿՅԱՆՔՆ է, Every person has good teachers in their life. My best teacher, who raised me sometimes with great love, sometimes by delivering painful slaps, with the best and most important advice, that is my LIFE,